Γιατί καταρρεύσαμε, και συνεχίζουμε να καταρρέουμε

Έχουν γίνει αναλύσεις επί αναλύσεων, για το λόγο που η χώρα αυτή πηγαίνει στο γκρεμό με ταχύτατο ρυθμό. Ο καθένας από εμάς το πιθανότερο είναι πως έχει ήδη σχηματίσει στο μυαλό του μια λίστα με τα αίτια που τον βολεύουν, ανάλογα με τα προσωπικά του συμφέροντα και βιώματα. Όμως η αλήθεια είναι πως ο λόγος είναι ένας:

Όλοι μας είμαστε ξερόλες.

Πήγαμε ένα σχολείο και βγάλαμε μια σχολή, και νομίζουμε πως πιάσαμε τον Παπά απ’ τα αρχίδια. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε άποψη για το κάθε τι, άσχετα αν έχουμε ανοίξει ποτέ ένα αναθεματισμένο βιβλίο για το θέμα. Απλά ακούμε το αγαπημένο μας παπαγαλάκι, που μας πλασάρει το παραμύθι που βολεύει αυτόν που το ταΐζει, και τρέχουμε να διαδώσουμε τη μαλακία του σε όσους περισσότερους μπορούμε, αφιλοκερδώς, και μάλιστα με στόμφο και ύφος αυθεντίας πάνω στο ζήτημα…

Στην Ελλάδα δεν έχει σημασία πόσο ηλίθιος και πόσο αμόρφωτος είσαι, οι απόψεις σου θα ακουστούν. Απόδειξη οι περισσότεροι δημοσιογράφοι και πολιτικοί. Είναι απίστευτο πως οι διάφοροι Πρετεντέρηδες είναι τόσο πανεπιστήμονες που γνωρίζουν τα πάντα και μάλιστα «έχουν και δίκιο» σε κάθε τι που αραδιάζουν…

Είναι απίστευτο τα πόσα ψέμματα μας έχουν διαδώσει κατά καιρούς. Και ο κόσμος τα καταπίνει αμάσητα και τα διαδίδει λες και είναι θέσφατα, επειδή κάποιο ή κάποια παπαγαλάκια το είπαν στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο…

Και αυτό το κάνουμε γιατί εμείς οι ίδιοι είμαστε πραγματικά απαίδευτοι και αμόρφωτοι. Ο μορφωμένος άνθρωπος κοντοστέκεται πάντα για να εξετάσει κάθε τι που του λένε, ανεξάρτητα του ποιος το είπε. Και επίσης, αν ο ίδιος δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις για να κρίνει την αλήθεια ενός γεγονότος ή μιας άποψης, τότε σωπαίνει. Δεν αναλαμβάνει να ενστερνιστεί και να διαδώσει κάτι που ενδέχεται να είναι λάθος ή υποκινούμενο.

Σε αυτή τη χώρα πρέπει επιτέλους να μάθουμε να βγάζουμε το σκασμό αν δεν γνωρίζουμε εκτενώς κάποιο ζήτημα. Πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε και την άλλη άποψη, και όχι οπαδικά απλά να διαλέγουμε ένα στρατόπεδο και να υπακούμε τυφλά στα κελεύσματα του λες και είμαστε μπαμπουίνοι. Αλλά μάλλον ζητάω πολλά…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s